Çizim

Sadece dört gri tonuyla küçük bir resim kurmak

Bir resimde çok sayıda gri ara ton kullanmak yerine yalnızca dört değer seçmek, açık ve koyu alanları önceden düşünmek için bir çalışma kuralı olabilir. Burada amaç gerçekçi gölgeyi bütün ayrıntılarıyla kopyalamak değildir. Bir görüntüyü beyaz, açık gri, koyu gri ve siyaha yakın dört gruba ayırarak yeniden kurmak hedeflenir. Sade bir masa düzeni veya kendi çektiğiniz basit bir fotoğraf başlangıç olarak seçilebilir. Çalışma küçük tutulduğunda, ayrıntılara yetişmeye çalışmadan büyük alanların birbirleriyle ilişkisini karşılaştırmak kolaylaşır.

Sepet ve üzümlerden oluşan tarihî çizim

Temsili görsel: Sepet ve üzüm temasını işleyen çizim; kompozisyon denemeleri için temsili görsel. Kaynak: Stilleven met druiven in een rieten mand, RP-T-1905-165-3(R).jpg; üretici: Paul de Vos; lisans: CC0. Kaynak bildirimi: http://hdl.handle.net/10934/RM0001.COLLECT.582279.

Önce kendi dört tonunuzu hazırlayın

Kâğıdın kenarında dört küçük kare oluşturun. İlkini boş bırakın. İkinciye hafif, üçüncüye daha yoğun bir tarama uygulayın. Sonuncuyu kullandığınız kalemin elverdiği daha koyu bir değerle doldurun. Bu kareler, çalışma boyunca başvuracağınız kişisel örneklerdir. Her kalemde aynı koyuluğu elde etmeye çalışmak zorunlu değildir. Önemli olan, seçtiğiniz dört grubun birbirinden ayırt edilebilmesidir. Deneme kareleri arasında kararsız bir ara değer kalıyorsa onu yeniden düzenleyin. Resme geçmeden örneklerinizi yan yana görmüş olun.

  1. Görüntüde kâğıdın beyaz bırakılacağı alanları seçin.
  2. Açık griyle gösterilecek geniş bölümleri belirleyin.
  3. Koyu griyi hangi parçalarda kullanacağınızı kabaca işaretleyin.
  4. En koyu değeri sınırlı birkaç alan için ayırın.

Ayrıntı yerine büyük parçaları gruplayın

Bir fincanın üzerindeki küçük desenler ilk denemede dışarıda kalabilir. Gövdenin ışıklı tarafı, gölgeli tarafı ve masa üzerindeki gölge gibi büyük bölgelerle başlayın. Bir alanın içinde birçok küçük değişim görseniz de bunları dört gruptan birine yerleştirmeyi deneyin. Bu karar, gerçeğin bütün ayrıntılarını yok saymak için değil, seçtiğiniz kısıtla nasıl bir görüntü kurulduğunu görmek içindir. İlk çizimde her şeyi çözmek gerekmez. Bazı sınırların birleşmesi veya sadeleşmesi çalışmanın beklenen parçalarındandır.

Başlangıçta bütün alanları en koyu değere yaklaştırmak, dört grubun ayrımını belirsizleştirebilir. Bu durumda koyuluğu artırmak yerine hangi bölümün daha açık kalacağını yeniden seçin. Aynı örnek karelerine dönerek kararınızı karşılaştırın. Yüzeydeki küçük hataları kapatmak için her yeri taramak da sayfanın ilk planını değiştirebilir. Bir düzeltme yapmadan önce hangi grubun değiştiğini düşünün. Böylece müdahale belirli bir soruya cevap verir; gelişigüzel koyulaştırma alışkanlığına dönüşmez.

Tarama yönünü de deneme karelerinizde sabitleyebilirsiniz. Örneğin bütün gri alanlarda aynı yönde kısa çizgiler kullanın. Böylece bir bölümün yalnızca desen değiştiği için farklı görünmesi sınırlanır. Büyük alanın sınırını çizdikten sonra içini doldurmak zor geliyorsa, önce küçük bir köşede aynı tonu deneyin. Kalan beyaz parçaları hemen hata saymayın; dört grubun içinde hangi değere ait olacağına karar vererek ilerleyin.

Aynı görüntünün ikinci yorumunu yapın

İlk küçük resmin yanına eş boyutlu ikinci bir çerçeve çizin. Nesnelerin yerleşimini büyük ölçüde koruyun, fakat en koyu değerin kullanıldığı alanı değiştirin. İlk resimde gövdenin bir bölümü koyuysa, ikinci denemede arka planın belirli parçasını koyulaştırabilirsiniz. Bunun doğru bir ışık kaydı olması gerekmiyor; iki farklı görsel kararın karşılaştırmasıdır. Hangi sürümde hangi bölümün daha belirgin göründüğünü kendi gözleminizle not edin. Sonucu herkes için geçerli bir kurala dönüştürmeden, bu sayfaya ait farkı tarif edin.

İki yorumun altında birer kısa açıklama bırakın. “Daha güzel” yerine “arka plan koyulaşınca beyaz bölüm daha belirgin kaldı” gibi görülebilir bir değişim yazılabilir. Çalışmayı bitirmek için ayrıntı veya yeni ton eklemek şart değildir. Dört değerlik sınır, sayfanın tamamlanma ölçütüdür. Bir sonraki denemede başka bir görüntü seçilebilir; aynı örnek kareler korunursa iki çalışmanın ortak dili olur. Böylece küçük resimler, açık-koyu kararlarının ayrı ayrı izlenebildiği bir görsel diziye dönüşür.

İlgili Haberler